De kunst van het loslaten...Iedere professional heeft deze kreet wel eens gebruikt of aan moeten horen van een of andere consultant. Voor mij kwam deze oneliner voor het eerst in mijn leven toen een partner ons bedrijf verliet. Hij schreef er zelfs een boek over en we organiseerden er een ‘seminar’ over. De kreet is gebaseerd op hetzelfde fenomeen waar onze SVN-gast Matthew Rogers op onze kerstbijeenkomst over spreekt: ‘the joy of failure’.
Het gaat erom dat je leert genieten van de dingen die je uit de ‘comfort zone’ trekken. Geen makkelijke opgave. Maar als je het echt doet... althans dat wordt gezegd. En meestal is het ook zo.
Sommige mensen denken dus: oh, ik moet pijn lijden om te groeien, maar dat is dus niet zo. Zo is mijn leven voor het overgrootste deel vlekkeloos verlopen en ben ik toch ergens gekomen waar ik zeer blij mee ben. Het is dus niet omkeerbaar en erg calvinistisch om de pijn als voorwaarde voor groei te zien.
Andersom is dus wel waar: als er pijn is, is er een groeikans. Voorbeelden te over. De laatste uit mijn reeks heeft betrekking op mijn eigen missie:
‘Ik wil zo veel mogelijk mensen met hun hoofd en hart verbonden in hun levensonderhoud laten voorzien, ingezet op hun passie en talent’.
Dat levert tevreden werknemers en werkgevers op. Dat levert tevreden ondernemers op, dat levert nieuwe ondernemers op: WERELD VERBETERENDE ONDERNEMERS. Engels: WIE’s, ofwel World Improving Entrepreneurs).
Als middel heb ik o.a. STCHTNG WRKLST opgericht. Een stichting met als doel ook te experimenteren met ondernemingsvormen voor Eerlijke Handel. De vorm bedacht ik drie jaar geleden en knelde vanaf het eerste moment. Hoewel ik dacht dat het briljant was werkte het niet echt. De eerste geluiden hierover kwamen al snel. Maar daar was ik mooi Oost-Indisch doof voor. Gelukkig werd mij gaande de weg duidelijk dat ik de vorm wat vrijer en minder met geld als thema moest organiseren. Helaas werkte dat nog niet voldoende...Dus zei mijn coach: “laat de vorm los”. Toen viel het kwartje: het echte nieuwe werken zit in CREATIE en niet in constructie. Enfin, woensdag jl. eerste CREATIESESSIE gehad en wat denk je: GOUD! Wat een energie en wat voelde ik me gelukkig.
Wat laat ik dan los? De drang tot beheersing, controle en ook de zekerheid. Want ik heb geen idee hoe de LoLwerkers na deze eerste zet verder moeten. Ik zie nu in dat dat juist goed is: hun pad is van henzelf. Mijn pad is ZOVEEL mogelijk mensen te raken. Ik ben onderweg naar de volgende Creatiesessie...
Laat dit praktijk voorbeeld je inspireren om rond de kerst (mooi moment) maar even weer de vraag aan jezelf te stellen: ben ik met de juiste dingen bezig en vooral: WAT MOET IK LOSLATEN om te groeien...